Automatismen

Automatismen worden door je hersenen gebruikt om energie te besparen.
Het is de meest nuttige manier om met terugkerende taken om te gaan.
’s Ochtends word je wakker en je grijpt automatisch je ochtendjas. Eerst een kop koffie en een peuk.
Iedere ochtend. Dat zit er nou eenmaal in.
Als je op 2 januari wilt veranderen naar een kop groene thee en yoga in de ochtend dan kost dat veel moeite en energie. Want je moet er bij nadenken. En een oude gewoonte afleren en een nieuwe er voor in de plaats zetten.

Ik heb geen automatismen. En dat is iets wat ik nog niet geaccepteerd heb, iets waar ik me nog behoorlijk tegen verzet. Ik haat het dat dit een onderdeel is van mij. Niet een heel nuttige emotie.
Automatismen zitten in alles: hoe je je koffie maakt, je ontbijt, je je aankleedt, je doucheroutine: voor heel veel van deze dagelijkse dingen heb je een automatisme. Je hoeft er niet bij na te denken, of nauwelijks. En daardoor kost het je ook geen of nauwelijks energie.

Stel je eens voor dat je koffie maakt maar in plaats van je routine afwerkt midden in de keuken staat en denkt: koffie….. hmm. Eerst kopjes pakken: check. Dan de koffiebus pakken. Kijkt zoekend keuken rond: koffiebus. Oja: op de plek waar hij altijd staat. Hoeveel koffie moest er ook al weer in?
Nou goed, je snapt wat ik bedoel, waarschijnlijk. En nu neem ik een onschuldig voorbeeld als koffiezetten en laat ik het goed gaan. Het kan namelijk nog veel minder routinematig.

En als het alleen om koffiezetten ging dan dronk ik gewoon nooit meer koffie.
Maar het begint bij opstaan. Daar zijn zoveel keuzes in te maken. En in douchen ook. En ontbijten ook. En drinken. En aankleden.
Vandaar dat de meeste van mijn 18 punten gaan zitten in de ochtend. En dat het daar ook het vaakst fout gaat.

Door het uitzoeken van onze oude spullen kom ik veel lijstjes tegen waarin ik mijn pogingen van automatismen opschrijf. Ik vind het superpijnlijk om te zien hoe lang ik al probeer om een simpele routine aan te leren. Te ervaren wat daar al van terecht is gekomen. (niets).
Er wordt nu met man en macht aan gewerkt, met inzet van allerlei electronische reminders en andere hulpmiddelen, E en de ergotherapeute. Om die vervloekte ochtenden toch iets simpeler te maken voor mij.
Ik weet dat het altijd zo blijft. Dat het waarschijnlijk iets makkelijker wordt maar dat het niet zal blijven plakken, hangen. Mijn hersenen zijn gecoat met een laagje waardoor alles er supermakkelijk afglijdt; automatismen, kennis voor studie of werk of een rijbewijs, het blijft niet plakken.