Boek Twee

Ergens zo rond september wist ik het zeker: schrijven, dat kon ik eigenlijk niet.
Na “Oppervlaktespanning” stoomde ik door met het schrijven van gedichten voor “boek twee”. Door alle dingen die er zo zijn rondom een boekpresentatie werd het schrijven minder en daar maakte ik me totaal niet druk over: als ik niet weer zou gaan schrijven dan zou ik vast iets anders vinden wat me zou raken.
Voor mij -nog steeds- onverwachts won ik een schrijfwedstrijd, u heeft er over kunnen lezen op deze website en natuurlijk liet ik het ook graag weten via de social media. Een paar rake woorden van iemand die daar rond liep maakten dat ik mijn stelligheid overwoog.
Mijn stelligheid dat ik niet geschikt ben om een boek te schrijven. Niet losse gedichten gebundeld, maar 1 of ander werk met veel zinnen en een lange adem. Dus deze update betreft wel boek twee maar stiekem is het niet boek twee die ik in juli vorig jaar begon. Dit is boek twee, een paar dagen na mijn boekpresentatie begonnen. Boek twee, kan ik u alvast verklappen is een boek waar ik graag mee worstel en waar ik ook van verwacht lang mee te gaan worstelen. Het is dan ook mijn eerste lange verhaal, ik stap met open ogen en een brede grijns in iedere valkuil maar krabbel er net zo hard weer uit. De dagen dat het schrijven automatisch lijkt te gaan en alles klopt maken het echter allemaal weer goed! Ik verwacht binnen de 3 tot 10 jaar tevreden genoeg te zijn om het boek te delen, als deze vingers nog zo lang mogen typen, natuurlijk.
[mybookprogress progress=”0.13″ phase_name=”Writing” book=”2″ book_title=”Boek twee” bar_color=”0e073d”]