Move it!

Verhuis How To met NAH en Asperger.
(Zoals het werkt, voor ons.)
Neem de tijd. Dit is echt een tip met stip op nummer 1.
Zoveel energie heb je niet, er is ook nog de rest van je leven.
Wat mij hielp: met mijn telefoon met opnamefunctie de ruimte ingaan en vertellen wat ik zag.
Bijvoorbeeld onze kelder. Daar staat van alles.
Om orde te brengen in de chaos noemde ik terwijl ik in de kelder stond alles op wat ik zag.
Door dit meerdere keren af te spelen terwijl ik achter de pc zat kon ik een excel sheet maken. En daar zette ik naast ieder product wat ik vond dat er mee moest: Weggooien, Weggeven of Meeverhuizen.
Ook gaf ik er prioriteit aan.  Want om het kastje weg te geven moeten de spullen die er bovenop staan eerst weg.
De opnames gaven me de mogelijkheid steeds opnieuw te luisteren en overzicht te creëren.
Wij beginnen opnieuw. We hoeven de afgelopen jaren niet uit te vegen maar er middenin wonen is ook niet nodig. Dus alleen de echt fijne dingen mogen mee. De andere spullen niet. Ik probeer het voor me te zien: Als ik in mijn nieuwe woning sta, wil ik dit dan echt graag zien?
Maak een planning.
Schep duidelijkheid. Wat wordt wanneer van wie verwacht?
Ik heb voor iedere ruimte een maand, sommige twee maanden. Ik reken dan niet alleen de hoeveelheid werk mee maar ook de emotionele last. Een stapel kranten weggooien is iets heel anders dan een stapel persoonlijke brieven.
Doe het uitzoekwerk in een aparte kamer.
Vooral die persoonlijke dingen met herinnering, daar wil je van weg kunnen lopen als het teveel wordt. Ga dan vooral wandelen of er even uit.
Wij hebben veel papier. Die ga ik niet meer allemaal door.
Dit gooi ik grotendeels ongezien bij het oud papier.
Ik kan mij niet herinneren maanden huilend in bed te hebben gelegen omdat ik mijn certificaat van de universiteit niet meer heb.
Ok, sommige dingen zijn jammer, maar wat is de impact van het niet hebben? En wat is de impact van een lade vol (of een kast vol) met dit soort herinneringen?
Ik maak foto’s. Dat is voornamelijk voor mij erg handig (NAH). In het verleden wilde ik wel eens ’s nachts wakker schrikken, niet meer wetende of ik datgene nog in huis had (en waar dan?) en als ik het had weggegooid: in welke staat dan? En op de juiste manier?
Door die foto’s te bekijken weet ik weer in welke staat iets was, waar het nu is (nouja, waar ik het heb achter gelaten) en dat het goed is.
Kan ik weer verder in mijn hoofd 🙂
Bij erg moeilijke taken stel ik mijzelf een beloning in het vooruitzicht.
Zo bracht ik laatst 205 kilo naar de stort. En het kon er eigenlijk niet bij maar ik heb mijzelf daarna getrakteerd op een biertje op het terras. Dat ik daar 5 dagen van bij moet komen, soit.
Neem niet die leuke dingen mee naar de woonkamer. Pareltjes die je vindt zijn prachtig maar ook prikkels. Ik zit nu in de verhuisdozen en de pareltjes en ik kan niet eens meer gewoon bij de eettafel. Het is een tip die ik al gaf maar echt: laat je woonkamer er buiten (en je slaapkamer ook!) Want er zijn ook dagen dat je er niet mee bezig wilt of kunt zijn. En dan wil je een rustige woonkamer en geen pakhuis.
In grote lijnen zijn dit de handigheidjes waar ik in de afgelopen jaren achter ben gekomen.
Wellicht heb je er iets aan!