Nachtmerrie

Dat niets je lukt.
En dat je allerlei “vage” klachten hebt.
Je van huisarts naar ziekenhuis gaat.
En telkens hoort: Niets aan het handje.
Dat het dan wel psychisch moet zijn.
Angst en stemming. Want nee, je bent niet zo blij. En ja, je bent wel eens bang.
En ja, je zelfbeeld brokkelt af.
(Of je nu een MBO of universitaire opleiding volgt, beiden gaan na een paar maanden stuk.)
(En iedere baan die je begint, op welk niveau dan ook, eindigt allemaal vroegtijdig.)
12 jaar lang.
Zo raar dat je zelfbeeld dan niet meer positief is.

En de hulpinstanties.
Die je afschilderen als lui, meeliftend op de aandoening van je man.
Als iemand die niet wil.
Terwijl jij na iedere val, weer opstaat en denkt: ik wil wil wil!

Tot totale uitputting.
En radeloosheid.
En zelfhaat.
Opzoek naar hulpverleners die je vertrouwd.
En die zoeken weer. En vinden niets.

Tot je leest.
Op een “lifestyleforum” over iets wat lijkt.
Doorverwijzing, gesprek en wat blijkt?

Wakker worden: Hersenletsel!