Haar naderende gestalte (WAK 2017)

Hele werelden liggen er verscholen in woorden, zinnen en alinea’s. In de etalage van boekhandel Broekhuis in Hengelo kun je de komende dagen verdwijnen in teksten van een ander. Als je weer tevoorschijn komt is er de mogelijkheid je eigen woorden toe te voegen aan dat wat al staat!

Bijvoorbeeld aan deze tekst:

 

Grote regenvlagen schimpten het groene weiland. De bomen aan de horizon waren gehuld in grijze regenjassen. De luiken van mijn witte huisje waren blauw geschilderd zodat ze de omgeving wat lichtheid zou geven en zelfs nu een zomers gevoel uitstraalde. Ik zag haar aankomen lopen vanuit mijn luie stoel. Het pad dat langs mijn huis voer was kaarsrecht en telde een paar kilometer. Met de meters die ze maakte werd ze een stukje groter zodat ik steeds meer details zag. Ze had haar jas open hangen. Vreemd, gezien het weer. Haar lange blonde haren hingen in strengen naar beneden en er sijpelde water uit.

Het leer van mijn stoel kraakte toen ik de dekens die ik over me heen had gedrapeerd in hun mand gooide. Er viel een kussen op de grond maar ik liet hem liggen. Ik voelde haar naderende gestalte in mijn armen, mijn handen, mijn vingers. Het gevoel sijpelde langs mijn ruggengraat als de regendruppels in haar strengen haar.