Reaguurders monoloog

Het was een ontzettend leuk uurtje vandaag in de bieb van Hengelo! Op het allerlaatste moment gooide ik thuis nog even mijn gedichten om en haalde ik mijn “Reaguurdersmonoloog” er tussenuit. De muzikale omlijsting -de heren die optreden onder de naam “De GeMa’s” – hadden wel een mooi liedje die eigenlijk prima bij deze tekst zou aansluiten. Helaas blijven teksten zoals deze lang, lang actueel. Omdat ik hem niet voorlas plaats ik hem hier, op deze tijdelijke site! (Overigens: mijn eigen website komt snel weer online! )

Reaguurdersmonoloog

“In mijn eentje achter mijn laptop
wordt mijn wereld overzichtelijk
vierkant en plat, zoals ik hem het liefste heb

alles door die filter
ik weet dan beter wie ik ben

weet je, eerst was ik wat
toen kwamen zij
pakten alles wat ik had

terwijl ik tiep
en lees wat anderen tiepen
krijg ik een idee van wat ik vind
welke mening ik heb

ze zijn het allemaal met mij eens
we hebben maar 1 held
hij zegt wat wij denken, snap je

Hier zo gebeurd het
zegt er weer zo’n wijffie iets
waarvan je denkt tjeesus mens
met je stomme bakfiets
nou en dan

dan neem ik haar eens lekker te grazen.
hahaha
virtueel dan hè”

Tijdsvlucht

op het horloge twee keer
groter dan zijn pols
kijkt hij hoe laat het is

leunt nonchelant met zijn rug tegen mijn ziel
beweegt zijn hoofd op het ritme van het bloed
dat door mijn aderen stroomt
als was hij een hoedenplankhondje

en geeft mij net dat zetje
duwt mij harder hoger
mijn vlucht op de schommel
geknoopt tussen twee grote
lindenbomen de vrije val

giert door mijn longen
laat de secondenwijzer in
mijn ogen even verstommen

Zet deze datum meteen in uw agenda!

6 maart is er de maandelijkse poëzielunchbijeenkomst in de bibliotheek van Hengelo (centrum). En op 6 maart ben ik de gastdichter! Een grote eer dus ik zou het leuk vinden als u er bij bent. Ik lees een stuk of 10 gedichten voor, een paar uit mijn boek “oppervlaktespanning” maar ook ongepubliceerd en recent werk. Het beloofd een prachtige bijeenkomst te worden met muziek van duo De Gemas. Heeft u zelf ook iets wat u voor wilt dragen maak dan gebruik van de “zandlopertijd” ! Alle info op een rijtje:
Bibliotheek Hengelo
maandag 6 maart (12:30 tot 13:00)

Bibliotheek Hengelo Stad, Vrije gift
Cultuur & literatuur

Maandelijkse poëzielunchHet Dichterscollectief Hengelo organiseert op de eerste maandag van de maand poëzie van diverse (gast)dichters tijdens de lunch. De gastdichter van vandaag is Renate Oude Nijeweme.

De bijeenkomst start met een voordracht, die door het duo De Gemas omlijst wordt met een eigen muziekprogramma. Hierna zullen leden van het collectief een eigen gedicht voordragen, waarna Renate voorleest uit haar bundel ‘Oppervlaktespanning’ en nieuw werk. Hierna volgen enkele andere dichters in de ‘zandlopertijd’.

Onder zandlopertijd biedt het Dichterscollectief een podium aan beginnende en ervaren poëzieschrijvers. Poëten die belangstelling hebben hier hun gedichten te laten horen, kunnen zich melden bij dichterscollectief.hengelo@kpnmail.nl

Boek Twee

Ergens zo rond september wist ik het zeker: schrijven, dat kon ik eigenlijk niet.
Na “Oppervlaktespanning” stoomde ik door met het schrijven van gedichten voor “boek twee”. Door alle dingen die er zo zijn rondom een boekpresentatie werd het schrijven minder en daar maakte ik me totaal niet druk over: als ik niet weer zou gaan schrijven dan zou ik vast iets anders vinden wat me zou raken.
Voor mij -nog steeds- onverwachts won ik een schrijfwedstrijd, u heeft er over kunnen lezen op deze website en natuurlijk liet ik het ook graag weten via de social media. Een paar rake woorden van iemand die daar rond liep maakten dat ik mijn stelligheid overwoog.
Mijn stelligheid dat ik niet geschikt ben om een boek te schrijven. Niet losse gedichten gebundeld, maar 1 of ander werk met veel zinnen en een lange adem. Dus deze update betreft wel boek twee maar stiekem is het niet boek twee die ik in juli vorig jaar begon. Dit is boek twee, een paar dagen na mijn boekpresentatie begonnen. Boek twee, kan ik u alvast verklappen is een boek waar ik graag mee worstel en waar ik ook van verwacht lang mee te gaan worstelen. Het is dan ook mijn eerste lange verhaal, ik stap met open ogen en een brede grijns in iedere valkuil maar krabbel er net zo hard weer uit. De dagen dat het schrijven automatisch lijkt te gaan en alles klopt maken het echter allemaal weer goed! Ik verwacht binnen de 3 tot 10 jaar tevreden genoeg te zijn om het boek te delen, als deze vingers nog zo lang mogen typen, natuurlijk.

Boek twee
Phase:Writing
13%

2016

Dag 2016

Eigenlijk vond ik je wel leuk
niet teveel negatief
alleen luister ik nu vooral muziek van mensen die er niet meer zijn
ik bracht je een boekje en jij bracht me een perfect leuke boekpresentatie
en ook nog mocht ik een schrijfwedstrijd winnen
dat valt allemaal onder “best wel ontzettend gaaf ”
ik werd ouder en dat is vooral in dit jaar lijkt het
best wel een prestatie.

nou dag 2016, geniet nog van je oliebollen!

Wat er eerst niet was

Ergens rond 2010/2011 richtte ik mijn eigen uitgeverij op. Ik had een niche en wilde dolgraag boeken uitgeven, met boeken bezig zijn. Veel anderen hadden de wens een boek te schrijven maar vonden het hele uitgeversgedoe niet interessant. Prima match! Helaas kwamen de boeken er uiteindelijk nooit en had ik een uitgeverslicentie in de kast liggen. Als dat nou het ergste was… Ik had een droom in de kast liggen! En daar ben ik niet zo van, van dromen laten liggen. Of ze uit te stellen tot “later”. Want zoals u allen weet van de vele tegeltjes: “later is allang begonnen.” Daarnaast heeft natuurlijk niemand een program van het concert des levens 😉

Toen ik dacht dat ik ademruimte had (en wat kan een mens zich daar toch kostelijk mee voor de gek houden! ) maakte ik mijn eigen gothicaandoende boekje. Wellicht wat vroeg in het proces maar dat kan ik juist iedereen aanraden. Dan heb je dat maar gehad. En nog veel belangrijker: je leert er immens veel van. Van selecteren, van volgorde, van papiersoort en lettertype. Van “wil ik de nummering onderaan of bovenaan” en “Hoeveel marge wil ik?” leer je. Je kunt je verliezen in duizenden details en uiteindelijk bedenken “het is maar een boek” . Om vervolgens overeind te schieten en er met je meest felle gedachte achteraan denken: Maar wel mijn boek!

Ik heb eigenhandig een boek in elkaar gezet. Over elk maar dan ook elk detail is nagedacht, over het algemeen is er onderzoek naar gedaan wie het waarom op een bepaalde manier deed en daar heb ik dan weer een keuze in gemaakt. Ik heb met spanning de eerste proefdruk uit de handen van mijn postbode gegrist die me al had leren kennen van de “is er echt echt echt niet een pakketje bij voor mij” blik en het stalkgedrag in de dagen (die stiekem weken waren) ervoor. Om vervolgens natuurlijk het pakketje niet te durven openmaken. Om vervolgens te gaan staan dansen op mijn balkon van genoegen: dit was wat ik voor ogen had!

Ergens had ik met mijzelf afgesproken: zo is het wel goed, droom gedaan, vinkje: klaar.
Blijkbaar vind ik schrijven daar iets te leuk voor. Mijn timing zal wel anders zijn. (Iets met een lange adem).
En mocht het volgende boek wederom gedrukt gaan worden dan kan ik teren op een heleboel research met betrekking tot al die details die een boek een boek maken.