Vrienden met de weger

De activiteitenweger  en ik zijn nog niet echt goede vrienden.
18 punten per dag, maar je kunt ook sparen. Of ophopen.
Dat laatste is wat ik de afgelopen weken gedaan heb met als hoogtepunt vorige week.
Of moet ik dieptepunt zeggen?

Een aantal dagen sparen, 3 dagen uitgeven waarvan 2 leuk en dan een paar dagen helemaal munt zijn en dus niets meer kunnen. Zo is het de afgelopen jaren gegaan, onzichtbaar natuurlijk voor alle andere mensen. Je zit niet bij een vergadering of bij de thee te vertellen hoe je naast je part-time baan eigenlijk niet veel anders doet dan rusten, slapen. (en dat dat niet genoeg is)
Daarvoor zat ik er ook meestal te kort 😉

Eigenlijk wil ik dat niet meer. Dat ik dagen kwijtraak is al niet leuk maar in de afgelopen jaren is mijn werkritme er 1 geweest van een aantal maanden werken en een aantal maanden bijkomen. Die maanden zijn dan weg. Je doet niet veel meer dan zorgen dat je genoeg energie krijgt voor de volgende baan of studie (of als je erg overmoedig bent, dan combineer je die twee toch gewoon?). En die energie is nooit genoeg om daadwerkelijk goed te functioneren.

Dus ben je een trage werknemer, een grumpy partner en een wel heel erg franse huishoudster.
En dan laat ik maar even achterwege hoe je voor jezelf bent.
18 punten dus. Het heeft nut, er zit wat in, het levert wat op. Makkie, zou je zeggen.
Nu het vakantie is klopt dat ook. Ik heb nauwelijks zorgafspraken en die kosten behoorlijk wat punten. Maar hoe doe ik dat straks? Er staat weer het een en ander op het programma, na de zomer,
hoe houd ik me aan 18 schamele punten?