Oppervlaktespanning

Lees hier drie gedichten uit mijn bundel “Oppervlaktespanning”

Ik leun over de reling
van de Szabadság híd
staar in de diepte en
bereken mijn kans

mijn geloof liet ik achter
op het kussen van hotel Gellért
in ruil voor het snoepje
dat ik die avond genoten had


Een vogel staart me aan
zijn ogen blikkeren triomfantelijk
in de vertrekkende zon
hij weet waarom ik hier sta


ik ruik de vervlogen hoop
voel de snelheid van mijn vlucht
en miljoenen waterdruppels
verdrijven mijn eenzaamheid

Hondenleven

Hij blaft nog één maal
zijn gewicht steunt
zwaar op mijn schouders

met elke guts word ik lichter

in mijn rechterhand het heft
terwijl mijn linker zich
gedachtenloos ontdoet van

zijn grijs­zwarte vacht

in de weerschijn
zie ik mij:
vervaagde lijnen die
diepte krijgen

Jouw ogen worden de mijne
mijn lach ruil ik voor de jouwe
je krullen dansen op mijn hoofd


ik neem je jaren, de mijne mag je hebben
met je blozende wangen
van jeugd en verlangen
maak ik mijn leven mooi


en soms, als ik voorbij loop
lig je daar: moe gestreden
doffe blik, geen dromen meer
en dan weet ik:
dat was ik.

Verder lezen? Oppervlaktespanning koopt u bijvoorbeeld bij Bol.com